پليٽ فارم ڊيٽا کي اسڪريپ ڪرڻ ۽ ٻيهر استعمال ڪرڻ: قانوني فريم ورڪ

هي مضمون ڊچ ۽ يورپي قانون جي تحت هڪ عام قانوني فريم ورڪ بيان ڪري ٿو. اهو ڪنهن خاص صورتحال تي صلاح نه آهي. اسڪريپنگ سوال جو نتيجو هميشه صحيح حقيقتن تي منحصر هوندو آهي: استعمال ٿيل ٽيڪنڪ، ڊيٽا جي نوعيت، ان کي ڪيئن ذخيرو ڪيو ويندو آهي، ارادو ڪيل استحصال ۽ ذريعو جي ٽيڪنيڪل ترتيب.

عوام جو مطلب استعمال ڪرڻ لاءِ آزاد ناهي.

ڪو به ماڻهو جيڪو آن لائن پليٽ فارم تان ڊيٽا گڏ ڪري ٿو ۽ ان کي ٻئي هنڌ دستياب ڪري ٿو، اهو هڪ اهڙي علائقي ۾ ڪم ڪري ٿو جيڪو اڪثر ڪري گرين طور بيان ڪيو ويندو آهي، پر جيڪو ويجهي معائني تي فرض کان بهتر بيان ڪيو ويندو آهي. سوال قيمت جي مقابلي جي خدمتن، ڀرتي جي اوزارن ۽ مارڪيٽ ريسرچ فرمن لاءِ پيدا ٿئي ٿو، ۽ سڀ کان مٿي تازن سالن ۾ پارٽين لاءِ پيماني تي AI ماڊلز لاءِ تربيتي ڊيٽا گڏ ڪرڻ لاءِ.

ڪو به قانون عوامي طور تي دستياب ڊيٽا جي گڏ ڪرڻ کي منع نٿو ڪري. ساڳئي طرح، ان جي ابتڙ اهو نٿو رکي: حقيقت اها آهي ته ڊيٽا لاگ ان ٿيڻ کان سواءِ نظر اچي ٿو ان جو مطلب اهو ناهي ته اهو ٻيهر استعمال ڪرڻ لاءِ آزاد آهي. ڪو به ماڻهو جيڪو ڊيٽا گڏ ڪري ٿو، ذخيرو ڪري ٿو ۽ ٻيهر استعمال ڪري ٿو اهو پنجن شعبن جي چوڪ تي ڪم ڪري ٿو: ڊيٽابيس جا حق، ڪاپي رائيٽ، ڪانٽريڪٽ قانون، فوجداري قانون ۽ جنرل ڊيٽا پروٽيڪشن ريگيوليشن . نتيجو اهو طئي ڪري ٿو ته ڊيٽا عوامي هو يا نه، پر اهو ڪيئن حاصل ڪيو ويو، ذخيرو ڪيو ويو ۽ ٻيهر دستياب ڪيو ويو.

ڊيٽا گڏ ڪرڻ جا ٽي ماڊل، ٽي خطري جا پروفائل

اهو ڪم ڪرڻ جي ٽن طريقن کي فرق ڪرڻ ۾ مدد ڪري ٿو. لنڪنگ ۽ ايمبيڊنگ سان، سروس صرف ان مواد ڏانهن اشارو ڪري ٿي جيڪو پليٽ فارم پاڻ اڳ ۾ ئي عوامي ڪري چڪو آهي. آزاد حاصل ڪرڻ ۽ اسٽوريج سان، سروس ڊيٽا گڏ ڪري ٿي، ان کي پنهنجي سرور تي رکي ٿي ۽ اتان کان ان جي خدمت ڪري ٿي. ٽئين ماڊل ۾ ساڳيو ئي ٿئي ٿو، پر هڪ لاگ ان وال، هڪ ٽوڪن جي ضرورت، هڪ ڪيپچا يا ٻي ٽيڪنيڪل رسائي جي پابندي کي عمل ۾ نظرانداز ڪيو ويندو آهي.

پهرين ماڊل ۾ گهٽ ۾ گهٽ خطري جو پروفائيل آهي: ڪاپي رائيٽ جي لحاظ کان ڪو به نئون عوام ناهي جيستائين مواد اڳ ۾ ئي آزاد طور تي رسائي لائق هو، ۽ ڪا به ٽيڪنيڪل پابندي نه بچي. اهو ان کي خطري کان آزاد نٿو بڻائي: فريمنگ، گمراهه ڪندڙ پيشڪش، ٽريڊ مارڪ استعمال يا ذاتي ڊيٽا جي منتقلي جهڙوڪ IP پتي ايمبيڊز ذريعي اڃا تائين نمائش پيدا ڪري سگهي ٿي. ٻيو ماڊل بحث جوڳو آهي ۽ جيڪو ورتو ويو آهي ان جي پيماني ۽ نوعيت تي تمام گهڻو منحصر آهي. ٽيون سڀ کان وڌيڪ بي نقاب آهي، ڇاڪاڻ ته اهو هڪ ئي وقت ۾ سول، فوجداري ۽ ڊيٽا تحفظ جي ذميواري کي متحرڪ ڪري سگهي ٿو.

هيٺ ڏنل ميٽرڪس قانون جي هڪ مقرر حڪمراني جي بدران پهريون، عارضي اشارو ڏئي ٿو.

ڊيٽابيس جا حق: وڏي سيڙپڪاري

هڪ پليٽ فارم لاءِ، سوئي جينيرس ڊيٽابيس جو حق عام طور تي سڀ کان وڌيڪ اميد افزا بنياد هوندو آهي. هدايت 96/9/EC ، جيڪو ڊچ ڊيٽابيس ايڪٽ ۾ لاڳو ڪيو ويو آهي ، ڊيٽابيس ٺاهيندڙ کي ان جي مواد جي هڪ وڏي حصي کي ڪڍڻ يا ٻيهر استعمال ڪرڻ کان بچائيندو آهي، ۽ ننڍن حصن جي بار بار ۽ منظم ڪڍڻ کان پڻ بچائيندو آهي جتي اهو عام استحصال سان ٽڪراءُ ڪري ٿو.

ٺاهڻ بمقابله حاصل ڪرڻ

برٽش هارس ريسنگ بورڊ بمقابلہ وليم هِل (سي-203/02) ۾ عدالت انصاف فيصلو ڏنو ته صرف موجوده ڊيٽا حاصل ڪرڻ، تصديق ڪرڻ ۽ پيش ڪرڻ ۾ سيڙپڪاري شمار ٿئي ٿي، ۽ ان کي ٺاهڻ جي قيمت نه.

استعمال ڪندڙ مواد پيدا ڪيو

انهن پليٽ فارمن لاءِ جن جو مواد استعمال ڪندڙن پاران مفت ۾ ڏنو ويندو آهي، اهو فرق ٻنهي طريقن سان ڪٽيندو آهي ۽ خودڪار طريقي سان سازگار نه هوندو آهي. هڪ طرف پليٽ فارم ڊيٽا نٿو ٺاهي، جيڪو تحفظ جو دروازو کوليندو آهي. ٻئي طرف، ان کي حاصل ڪرڻ ۾ ڪا به قيمت ناهي: استعمال ڪندڙ رضاڪارانه طور تي ۽ پنهنجي شروعات تي اپ لوڊ ڪندا آهن، تنهنڪري ان مرحلي تي سيڙپڪاري ڪرڻ لاءِ ٿورو آهي. تنهن ڪري تحفظ ڊيٽا سيٽ جي سائيز مان نه ٿو اچي، پر صرف اتي جتي پليٽ فارم گڏ ڪرڻ کان پوءِ ڇا ٿئي ٿو ان ۾ اهم سيڙپڪاري ڏيکاري سگهي ٿو: تصديق، اعتدال ۽ صفائي، معيار ڪنٽرول، انڊيڪسنگ ۽ ڊيٽا جي انفراسٽرڪچر پيشڪش. ڇا اهي سيڙپڪاري گڏجي حد تائين ملن ٿا اهو حقيقت جو سوال آهي ته هر پليٽ فارم ۽ هر ڊيٽا سيٽ تي ثابت ڪيو وڃي، عملي، انفراسٽرڪچر ۽ سسٽم تي انگن اکرن سان، صارف جي بنياد جي سائيز جي حوالي سان.

ميٽا سرچ انجن ۽ اسڪراپر

Innoweb بمقابلہ Wegener (C-202/12) ۾ عدالت فيصلو ڏنو ته هڪ سروس جيڪا ريئل ٽائيم سرچ سوالن کي ٻئي پارٽي جي ڊيٽابيس ڏانهن فارورڊ ڪري ٿي ۽ نتيجن کي پنهنجي انٽرفيس ۾ ڏيکاري ٿي، ان ڊيٽابيس کي ٻيهر استعمال ڪري ٿي، قطع نظر ته ڊيٽا مقامي طور تي مستقل بنيادن تي محفوظ ٿيل آهي يا نه. اهو ڪيترن ئي اسڪراپر ۽ متبادل انٽرفيس جي دل تائين وڃي ٿو، جيتوڻيڪ اهي ڪجهه به نه رکندا آهن.

ٽيڪسٽ ۽ ڊيٽا مائننگ استثنا

ڊي ايس ايم هدايت جي آرٽيڪل 3 ۽ 4 ، ڊچ ڪاپي رائيٽ ايڪٽ جي آرٽيڪل 15n ۽ 15o ۾ لاڳو ڪئي وئي آهي ، ٽيڪسٽ ۽ ڊيٽا مائننگ لاءِ هڪ استثنا فراهم ڪن ٿا. تجارتي پارٽين لاءِ اهو استثنا صرف اتي لاڳو ٿئي ٿو جتي حق رکندڙ واضح طور تي پنهنجا حق محفوظ نه ڪيا آهن، ۽ رزرويشن کي مشين پڙهڻ جي قابل فارم ۾ رڪارڊ ڪيو وڃي، مثال طور API ميٽا ڊيٽا، معاهدي جي دفعات يا robots.txt هدايتن ذريعي.

ڪاپي رائيٽ ۽ پليٽ فارم انٽرفيس

استعمال ڪندڙ مواد کڻندڙ پليٽ فارمن تي، ڪاپي رائيٽ معمول مطابق غلط پارٽي سان منسوب ڪئي ويندي آهي. پوسٽون ۽ تصويرون اصولي طور تي انهن جي انفرادي ليکڪن سان تعلق رکن ٿيون، بشرطيڪه ڪم انفوپاڪ (C-5/08) جي معنيٰ ۾ ليکڪ جي پنهنجي دانشورانه تخليق هجي. مختصر، حقيقت پسند پوسٽون اڪثر ڪري ان حد کي ناڪام ڪن ٿيون، تنهن ڪري ڪيترن ئي ڪيسن ۾ صرف حفاظت لاءِ ڪجهه به ناهي.

ڪير لاڳو ڪري سگھي ٿو

استعمال جون شرطون عام طور تي پليٽ فارم کي صرف هڪ غير خاص لائسنس ڏين ٿيون. هتي ٽي سوال اڪثر گڏ ڪيا ويندا آهن: بنيادي ڪاپي رائيٽ، جيڪو ليکڪ وٽ رهي ٿو؛ خلاف ورزي کي روڪڻ جو حق، جيڪو اصولي طور تي صرف حقدار يا هڪ خاص لائسنس يافته جو آهي؛ ۽ ڪارروائي آڻڻ جي صلاحيت، جيڪا پليٽ فارم رکي سگهي ٿو جتي ان حقدارن کان هڪ واضح مينڊيٽ حاصل ڪيو آهي.

ڊچ قانون جي تحت، هڪ صرف غير خاص لائسنس يافته کي خلاف ورزي لاءِ ڪارروائي جو ڪو به آزاد حق ناهي. بهرحال، پليٽ فارم مواد کان الڳ الڳ پنهنجن حقن تي عمل ڪري سگهي ٿو: گرافڪ يوزر انٽرفيس ۾ ڪاپي رائيٽ، ڊيٽابيس جي جوڙجڪ ۽ آئڪن، ۽ واپاري نالن ۽ لوگو ۾ واپاري نشان جا حق. هڪ خدمت جيڪا واقفيت ظاهر ڪرڻ لاءِ انهن عنصرن کي اختيار ڪري ٿي پليٽ فارم کي هڪ اهڙو بنياد ڏئي ٿي جيڪو ان وٽ بنيادي مواد جي حوالي سان نه هو.

ڳنڍڻ ۽ ڪاپي ڪرڻ

ڪورٽ آف جسٽس ڪيس لا جون ٽي لائينون هتي لاڳو ٿين ٿيون. هڪ اهڙي ذريعن سان هائپر لنڪنگ جيڪو اڳ ۾ ئي آزاد طور تي رسائي لائق هجي، عوام لاءِ ڪا نئين ڳالهه ناهي (سوينسن، سي-466/12). ڪنهن ڪم کي ڊائون لوڊ ڪرڻ ۽ ان کي پنهنجي سرور تي رکڻ، ڇاڪاڻ ته ان ڪري ڪم هڪ مختلف عوام لاءِ دستياب ٿي ويندو آهي (رينڪ هاف، سي-161/17). ۽ ٽيڪنيڪل تحفظ جي قدمن کي نظرانداز ڪرڻ هڪ اهڙي عوام تائين پهچي ٿو جيڪو حقدار جي ذهن ۾ نه هو، جيڪو ساڳئي طرح عوام لاءِ هڪ نئين ڳالهه ٻولهه جو سبب بڻجي ٿو (وي جي بلڊ-ڪنسٽ، سي-392/19).

معاهدي جو قانون: استعمال جون شرطون ۽ Ryanair تضاد

عملي طور تي هر پليٽ فارم پنهنجي شرطن ۾ خودڪار رسائي کي منع ڪري ٿو. بهرحال، پهريون سوال اهو آهي ته ڇا ڪو معاهدو وجود ۾ آيو، ۽ اهو عوامي سياحن ۽ رجسٽرڊ اڪائونٽس جي وچ ۾ مادي طور تي مختلف آهي. صرف براؤز-ريپ، صفحي جي تري ۾ هڪ حوالو، ڊچ قانون جي تحت ڪڏهن به ڪنهن گهمڻ واري کي پابند نٿو ڪري جيستائين فعال قبوليت قائم نه ٿي سگهي. ڪلڪ-ريپ سان، جتي رجسٽريشن تي شرطن کي واضح طور تي قبول ڪيو ويندو آهي، شرطون اصولي طور تي پابند آهن، ۽ خودڪار اڪائونٽ ٺاهڻ جلدي پنهنجي حق ۾ هڪ خلاف ورزي بڻجي ويندي آهي.

رائن ايئر تضاد

Ryanair بمقابلہ PR Aviation (C-30/14) ۾ عدالت انصاف فيصلو ڏنو ته جتي ڊيٽابيس نه ته ڪاپي رائيٽ ۽ نه ئي Sui generis حق طرفان محفوظ آهي، ڊيٽابيس هدايت جي تحت لازمي صارف حق لاڳو نه ٿيندا آهن. پوءِ آپريٽر معاهدي ذريعي وڏي پيماني تي ٻيهر استعمال کي محدود ڪري سگهي ٿو. دانشورانه ملڪيت جي پوزيشن جيتري ڪمزور هوندي، ٺيڪيدار ثابت ڪري سگهي ٿو. ان ابتدائي فيصلي کان پوءِ ڪيس ڊچ عدالتن ڏانهن واپس آيو، ۽ 23 جنوري 2018 جي ​​پنهنجي فيصلي ۾ هيگ ڪورٽ آف اپيل چيو ته Ryanair جي شرطن ۾ ڊيٽابيس جي استعمال تي پابندي، اڳوڻي نتيجي جي برعڪس، يقيني طور تي باطل نه هئي. اهو فيصلو اهو پڻ ڏيکاري ٿو ته شرطن کي سنڀاليندڙ قانون تي ڪيترو موڙ آهي: عدالت قانون جي تحت براؤز-ريپ ذريعي قبوليت جو جائزو ورتو جيڪو Ryanair انهن شرطن ۾ چونڊيو هو، ڊچ قانون جي تحت نه.

خاليگي جتي ڊيٽابيس محفوظ آهي

جتي هڪ ڊيٽابيس کي خود عام تحفظ حاصل آهي، اتي ڊيٽابيس هدايت جي آرٽيڪل 15 جي تحت غير ضروري حصن جي ڪڍڻ تي هڪ معاهدي جي پابندي باطل آهي. اهو تحفظ صرف هڪ پارٽي لاءِ موجود آهي جيڪو قانوني استعمال ڪندڙ جي حيثيت سان قابليت رکي ٿو، هڪ حيثيت جيڪا موڙ ۾ ان تي منحصر آهي ته ڊيٽابيس تائين رسائي ڪيئن حاصل ڪئي وئي.

معاهدي جي دعويٰ جي عملي ڪمزوري

اهو صرف مخالف ڌر کي پابند ڪري ٿو ۽ ان جي آخري استعمال ڪندڙن کي نه، نقصان جو اندازو لڳائڻ ڏکيو آهي جتي پليٽ فارم مفت آهي، ۽ هڪ قابل عمل سزا جي شق اڪثر غير حاضر آهي. تنهن ڪري هڪ معاهدي جي بنياد تقريبن هميشه ڊيٽابيس جي حقن، ڪاپي رائيٽ يا ٽوٽ سان گڏ هوندو آهي.

فوجداري قانون جون حدون: غير مجاز رسائي

رسائي جي شرطن جي هر خلاف ورزي غير مجاز رسائي جي برابر ناهي، ۽ بحث تمام آساني سان انهي نتيجي تي پهچندو آهي. ڊچ ڪرمنل ڪوڊ جي آرٽيڪل 138ab هڪ خودڪار نظام ۾ ارادي ۽ غير قانوني مداخلت جي ضرورت آهي، مثال طور سيڪيورٽي کي ٽوڙڻ، ٽيڪنيڪل مداخلت، غلط چاٻي جو استعمال يا غلط سڃاڻپ جو مفروضو.

فراهم ڪندڙ جي ارادي کان وڌيڪ تيزيءَ سان درخواستون موڪلڻ، robots.txt کي نظرانداز ڪرڻ، يا فرضي نالي سان يا فرضي تفصيلن سان اڪائونٽ رجسٽر ڪرڻ پاڻ ۾ مداخلت جي برابر ناهي. هڪ عوامي رجسٽريشن فارم هر ڪنهن لاءِ کليل آهي ۽ ڪجهه به نه ٽوڙيو ويو آهي. اهو استعمال جي شرطن جي ڀڃڪڙي ڪري سگهي ٿو، پر اهو هڪ سول معاملو آهي.

جڏهن ڪنڪريٽ ٽيڪنيڪل رسائي جي رڪاوٽن کي شڪست ڏني ويندي آهي ته مجرمانه نمائش وڌي ويندي آهي: قبضو ڪيل تصديق ٽوڪن يا API ڪيز کي ٻيهر استعمال ڪرڻ، يا جان بوجھ ڪري انٽرايڪٽو اينٽي بوٽ ۽ ڪيپچا سسٽم کي نظرانداز ڪرڻ. قانوني خاصيت استعمال ٿيل ٽيڪنڪ جي نالي مان خودڪار طريقي سان نه ايندي آهي. ڇا ڪا شيءِ مداخلت جي طور تي قابليت رکي ٿي، ٽيڪنيڪل مداخلت يا غلط ڪيز جو استعمال هڪ حقيقت جي مخصوص تشخيص رهي ٿي جيڪا سيڪيورٽي ميڪانيزم ڪيئن ڪم ڪري ٿي، استعمال ڪندڙ جي ارادي ۽ ان جي نوعيت تي مدار رکي ٿي جيڪا نظرانداز ڪئي وئي آهي.

وڏي پيماني تي اسڪريپنگ ۾ ڊيٽا جي حفاظت

هڪ ڀيرو اسڪريپ ٿيل ڊيٽا سڌي يا اڻ سڌي طرح قدرتي ماڻهن تائين پهچي سگهي ٿو، جنهن ۾ صارف نالا، پروفائل تصويرون، پوسٽون، IP پتي ۽ پروفائل شماريات شامل آهن، اسڪريپر عام طور تي ڪنٽرولر جي حيثيت سان قابليت رکي ٿو: پروسيسنگ جي مقصدن ۽ ذريعن کي طئي ڪرڻ واري پارٽي.

عملي طور تي جائز مفادن تي اڪثر ڀروسو ڪيو ويندو آهي. اهو هڪ ممڪن بنياد آهي ۽ هڪ خودڪار لائسنس نه آهي: ان کي مقصد جي حد، ضرورت ۽ ماتحتيت جي تشخيص جي ضرورت آهي، ۽ هڪ توازن جي مشق جنهن ۾ ڊيٽا جي موضوع جي معقول اميدن جو وزن پڻ هوندو آهي. جتي حساس ڊيٽا، وڏي پيماني تي نگراني يا پروفائلنگ شامل آهي، اهو توازن ٻئي طريقي سان گهٽجي سگهي ٿو.

آرٽيڪل 14(5)(b) GDPR معلومات جي فرض کان استثنا فراهم ڪري ٿو جتي معلومات ڏيڻ ناممڪن آهي يا ان ۾ غير متناسب ڪوشش شامل هوندي آهي، جيڪو اڪثر ڪري پيماني تي گڏ ڪيل ڊيٽا سان ٿيندو آهي. اهو استثنا صرف معلومات جي فرض کي متاثر ڪري ٿو. مقصد جي حد ۽ ڊيٽا کي گھٽائڻ، پروسيسنگ سرگرمين جو رڪارڊ، ڊيٽا جي مضمونن جا حق جن ۾ رسائي، اعتراض ۽ ختم ڪرڻ شامل آهن، مناسب سيڪيورٽي اپاءَ، ۽ جتي پروسيسنگ وڏي پيماني تي آهي ڊيٽا جي حفاظت جي اثر جو جائزو، سڀ مڪمل طور تي لاڳو ٿين ٿا.

صرف اها حقيقت ته ذاتي ڊيٽا پليٽ فارم تي عوامي طور تي ظاهر ٿئي ٿي، ڊيٽا جي موضوع کي انهن جي حقن کان محروم نٿو ڪري ۽ وڌيڪ پروسيسنگ يا پروفائلنگ جو لائسنس ناهي. اهو پڻ فريم ورڪ جو هڪ حصو آهي جيڪو پليٽ فارم پاران نه پر نگران اختيار ۽ لاڳاپيل فردن پاران لاڳو ڪيو ويندو آهي، جيڪو ان کي هڪ خطرو بڻائي ٿو جيڪو موجود آهي قطع نظر ته ذريعو ڪارروائي ڪري ٿو يا نه.

ذاتي ڊيٽا گڏ ڪرڻ وارن لاءِ چيڪ لسٽ

• ڪهڙي ڊيٽا گڏ ڪئي ويندي آهي، ۽ ڇا اهو عام يا خاص درجي جو ذاتي ڊيٽا آهي؟
• پروسيسنگ جو خاص مقصد ڇا آهي؟
• قانوني بنياد ڇا آهي، ۽ ڇا اهو ضرورت ۽ توازن واري تشخيص کي برقرار رکي ٿو؟
• ڊيٽا جي مضمونن کي ڪيئن ڄاڻ ڏني ويندي آهي، ۽ ڇا معلومات جي فرض کان ڪا ڇوٽ لاڳو ٿيندي آهي؟
• ڊيٽا ڪيتري وقت تائين محفوظ ڪئي ويندي آهي؟
• ڇا ڊيٽا يورپي اقتصادي علائقي کان ٻاهر منتقل ڪيو ويندو آهي؟
• ڇا پروسيسنگ جي پيماني ۽ نوعيت کي ڏسندي ڊيٽا تحفظ جي اثر جي تشخيص جي ضرورت آهي؟
• ڇا رسائي، اصلاح ۽ ختم ڪرڻ جون درخواستون اصل ۾ ٽيڪنيڪل طور تي عمل ۾ آڻي سگهجن ٿيون؟

اي آءِ ٽريننگ ڊيٽا: هڪ الڳ خدشو

اسڪريپ ٿيل ڊيٽا تي AI ۽ ٻولي ماڊلز جي تربيت مٿي ڏنل فريم ورڪ جي مٿان وڌيڪ قانوني پرتون شامل ڪري ٿي. گڏ ڪرڻ، ذخيرو ڪرڻ ۽ تربيت ڏيڻ ساڳي شيءِ ناهي ۽ هر هڪ پنهنجي ٽيسٽ کڻندو آهي. تربيتي ڊيٽا گڏ ڪرڻ ۽ عارضي طور تي ذخيرو ڪرڻ ٽيڪسٽ ۽ ڊيٽا مائننگ جي استثنا ۾ اچي سگهي ٿو؛ ان ڊيٽا کي ماڊل کي تربيت ڏيڻ ۽ ان جي پيداوار کي تجارتي طور تي استعمال ڪرڻ هڪ الڳ عمل آهي جنهن جو ڪاپي رائيٽ، ڊيٽابيس حقن ۽ GDPR جي خلاف ٻيهر جائزو وٺڻ گهرجي.

ڪمرشل AI ڊولپرز اصولي طور تي مائننگ استثنا تي ڀروسو ڪري سگھن ٿا، پر صرف ان وقت تائين جيستائين پليٽ فارم مشين پڙهڻ لائق آپٽ آئوٽ لاڳو نه ڪيو آهي. جتي تربيتي ڊيٽا محفوظ ڊيٽابيس جي هڪ اهم حصي جو حصو آهي، اتي سوئي جينيرس حق لاڳاپيل رهي ٿو قطع نظر ته استثنا ڪاپي رائيٽ عنصر کي ڍڪي ٿو يا نه.

GDPR جي تحت، تربيت جي مقصدن لاءِ ذاتي ڊيٽا گڏ ڪرڻ لاءِ هڪ مضبوط قانوني بنياد ۽ پيماني تي، اثر جي تشخيص جي ضرورت آهي. هڪ مخصوص تعميل جو خطرو اهو آهي ته ختم ڪرڻ جو حق ۽ اصلاح جو حق هڪ تربيت يافته ماڊل ۾ اڳ ۾ ئي جذب ٿيل پيرا ميٽرز تي لاڳو ڪرڻ ڏکيو آهي: ماڊل مان هٽائڻ ڪڏهن به هڪ سڌو ٽيڪنيڪل آپريشن ناهي. قانوني ذميواري ۽ ٽيڪنيڪل فزيبلٽي جي وچ ۾ اهو تڪرار نگران اختيارين لاءِ هڪ زندهه پريشاني آهي. Ryanair منطق هتي پڻ لاڳو ٿئي ٿو: ڪمزور دانشورانه ملڪيت جي تحفظ سان پليٽ فارم اڃا تائين انهن جي شرطن ذريعي AI تربيت لاءِ وڏي پيماني تي ٻيهر استعمال کي محدود ڪري سگهن ٿا، بشرطيڪ هڪ معاهدو وجود ۾ آيو هجي.

لاڳو ڪرڻ ۽ مقدمي جي مشق

رويي کي قائم ڪرڻ تمام گهٽ ڏکيو حصو آهي. سرور لاگز، IP رينجز، برائوزر فنگر پرنٽنگ ۽ درخواست جا نمونا ٽرئفڪ کي اڪائونٽس سان ڳنڍيندا آهن. پليٽ فارم ڪينري ڊيٽا کي پڻ شامل ڪن ٿا: مصنوعي، غير واضح ڊيٽا پوائنٽس جيڪي اصل ثابت ڪن ٿا جڏهن اهي ٻئي هنڌ ظاهر ٿين ٿا. اوپن سورس پروجيڪٽس سان سورس ڪوڊ عوامي آهي ۽ دستاويز صحيح طور تي ڪهڙا اينڊ پوائنٽس سڏيا وڃن ٿا.

جتي آپريشن پراڪسي سرورز يا گمنام ڊومينز جي پويان هجي ته ذميوار قرار ڏيڻ لاءِ هڪ پارٽي ڳولڻ وڌيڪ ڏکيو آهي. سڃاڻپ جي تفصيلن جو ظاهر ڪرڻ پوءِ هڪ وچولي کان طلب ڪري سگهجي ٿو جهڙوڪ هوسٽنگ فراهم ڪندڙ، ڊچ سپريم ڪورٽ پاران لائڪوس بمقابله پيسرز ۾ مقرر ڪيل معيار تي.

سول لاڳو ڪندڙ عمل بنيادي طور تي عبوري ڪارروائي ذريعي اڳتي وڌندو آهي، ٽورٽ يا دانشورانه ملڪيت جي خلاف ورزي جي بنياد تي، جتي هڪ قابل قبول ڪيس ڪافي آهي ۽ ڏنڊ جي ادائيگي سان گڏ هڪ فوري حڪم نامو طلب ڪيو ويندو آهي. مڪمل ڪارروائي جي قيمت ۽ ثبوت جي بار کي ڏنو ويو، عملي طور تي پليٽ فارم اڪثر ڪري ٽيڪنيڪل قدمن کي هوسٽنگ فراهم ڪندڙن، سي ڊي اين سروسز، ايپ اسٽورن ۽ ڊومين رجسٽرارن کي نوٽيسن سان گڏ ڪن ٿا. ڊجيٽل سروسز ايڪٽ ان مقصد لاءِ هڪ معياري نوٽيس طريقيڪار فراهم ڪري ٿو. اهو پاڻ اهو طئي نٿو ڪري ته ڇا عمل غير قانوني آهي؛ اهو ان کي حل ڪرڻ لاءِ صرف هڪ تيز رستو پيش ڪري ٿو، ۽ ان جو اطلاق لاڳاپيل سروس جي ڪردار ۽ نوٽيس جي نوعيت تي منحصر آهي.

وچان وچان سوال ڪرڻ

ذريعن

سي جي اي يو 9 نومبر 2004، سي-203/02 (برٽش هارس ريسنگ بورڊ بمقابله وليم هِل)

CJEU 16 جولاءِ 2009، C-5/08 (Infopaq)

CJEU 19 ڊسمبر 2013، C-202/12 (Innoweb v Wegener)

CJEU 13 فيبروري 2014, C-466/12 (Svensson)

سي جي اي يو 15 جنوري 2015، سي-30/14 (ريان ايئر بمقابله پي آر ايوي ايشن)

سي جي اي يو 7 آگسٽ 2018، سي-161/17 (رينڪ هاف)

CJEU 9 مارچ 2021، C-392/19 (VG Bild-Kunst)

هيگ ڪورٽ آف اپيل 23 جنوري 2018، ECLI:NL:GHDHA:2018:61 (ريان ايئر بمقابلہ پي آر ايوي ايشن، ريفرل کان پوءِ)

ڊچ سپريم ڪورٽ 25 نومبر 2005، ECLI:NL:HR:2005:AU4019 (لائڪوس بمقابلہ پيسرز)

هدايت 96/9/EC (ڊيٽابيس هدايت)، ڊچ ڊيٽابيس ايڪٽ ۾ لاڳو ڪئي وئي

هدايت (EU) 2019/790 (DSM هدايت)، آرٽس. 3 ۽ 4؛ ڊچ ڪاپي رائيٽ ايڪٽ آرٽس. 15n ۽ 15o

ڊچ ڪاپي رائيٽ ايڪٽ، آرٽيڪل 1 ۽ 27

ڊچ ڪرمنل ڪوڊ، آرٽيڪل 138ab

ضابطو (EU) 2016/679 (GDPR)، آرٽيڪل 4، 5، 6، 14، 15-21، 30، 32 ۽ 35

ضابطو (EU) 2022/2065 (ڊجيٽل سروسز ايڪٽ)

ڊچ سول ڪوڊ ڪتاب 6، آرٽس. 162 ۽ 217؛ ڊچ سول پروسيجر جو ڪوڊ، آرٽس. 254 ۽ 1019

Law & More ٻنهي ڪمپنين کي صلاح ڏيو جيڪي ٽئين پارٽي ڊيٽا پروسيس ڪري رهيون آهن ۽ پارٽيون جيڪي پنهنجي ڊيٽا گڏ ڪرڻ جي حفاظت ڪرڻ چاهين ٿيون. مهرباني ڪري آزاد محسوس ڪريو اسان سان رابطو ڪريو هڪ مخصوص صورتحال جي تشخيص لاءِ.