ڊچ قانون جي تحت عام شرطن ۽ ضابطن جو مسودو تيار ڪرڻ

عام شرطون ۽ ضابطا (الجيميني وورورڊن) صرف توهان جي ڪاروبار جي حفاظت ڪن ٿا جيڪڏهن اهي صحيح طور تي معاهدي جو حصو بڻجن. ڊچ قانون جي تحت جيڪو سڀ کان مٿي هڪ سوال تي منحصر آهي: ڇا ٻئي ڌر کي معاهدي جي اختتام کان اڳ يا جڏهن انهن کي پڙهڻ جو مناسب موقعو مليو هو؟ جيڪڏهن نه، ته ٻي ڌر شرطن کي رد ڪري سگهي ٿي، ۽ توهان جي ذميواري جي حد باقي سان گڏ غائب ٿي ويندي.

مکيه استثنا وڏن ڪاروباري گراهڪن سان لاڳاپيل آهي. هڪ ڪمپني جيڪا سالياني اڪائونٽ شايع ڪري ٿي، يا جنهن لاءِ گهٽ ۾ گهٽ 50 ماڻهو ڪم ڪن ٿا، منسوخي لاءِ انهن بنيادن تي ڀروسو نٿو ڪري سگهي. ٻئي طرف، صارفين لاءِ، قانون هڪ ڪاري فهرست ۽ هڪ گرين لسٽ شامل ڪري ٿو جيڪي غير معقول طور تي سخت آهن. هيٺ اسين وضاحت ڪريون ٿا ته توهان جي شرطن ۾ ڪهڙيون هجڻ گهرجن، ڪيئن پڪ ڪجي ته اهي لاڳو ٿين ۽ ڪهڙيون شقون عدالت قبول نه ڪندي.

عام شرطن ۽ ضابطن ۾ ڇا شمار ٿئي ٿو؟

عام شرطون ۽ ضابطا لکيل شقون آهن جيڪي ڪيترن ئي معاهدن ۾ استعمال لاءِ تيار ڪيون ويون آهن. بنيادي شرطون، جهڙوڪ قيمت ۽ توهان جي پهچائڻ جي وضاحت، ان تعريف کان ٻاهر آهن جيستائين اهي واضح ۽ سمجھڻ لائق آهن.

هي تعريف ڊچ سول ڪوڊ (Burgerlijk Wetboek, BW) جي آرٽيڪل 6:231 مان آئي آهي. عام شرطن ۽ ضابطن تي ضابطا آرٽيڪل 6:231 کان 6:247 BW ۾ بيان ڪيا ويا آهن . جيڪو اهم آهي اهو متن جو مقصد آهي، ان جو عنوان نه. هڪ معياري ڪوٽيشن ٽيمپليٽ جنهن ۾ ترسيل، ادائيگي ۽ ذميواري جون شقون آهن جيڪي توهان هر گراهڪ لاءِ استعمال ڪندا آهيو اهو عام شرطن ۽ ضابطن آهي، جيتوڻيڪ توهان ان کي ڪجهه ٻيو سڏيندا آهيو. هڪ شق جيڪا توهان هڪ مخصوص ڊيل لاءِ ڳالهين ڪئي هئي اها نه آهي.

بنيادي اصطلاحن سان فرق اهم آهي. هڪ بنيادي اصطلاح کي غير معقول طور تي سخت شقن تي ضابطن جي خلاف جانچ نه ٿو ڪري سگهجي. جيڪڏهن توهان قيمت يا مکيه ذميواري کي غير واضح لفظن ۾ لڪايو ٿا، تنهن هوندي به، عدالت ان شق کي هڪ عام شرط طور سمجهندي آهي جنهن کي جانچي سگهجي ٿو.

توهان پنهنجي شرطن کي معاهدي جو حصو ڪيئن بڻايو ٿا؟

توهان کي معاهدو ختم ٿيڻ کان اڳ يا جڏهن معاهدو ختم ٿئي ٿو ته پنهنجي لاڳو شرطن جو اعلان ڪرڻ گهرجي، مثال طور توهان جي ڪوٽيشن، آرڊر جي تصديق يا آن لائن چيڪ آئوٽ ۾. معاهدو ٿيڻ کان پوءِ صرف انوائس سان گڏ موڪليل ريفرنس تمام دير سان ايندو آهي.

هڪ دفعو ٻي ڌر توهان جي شرطن جي لاڳو ٿيڻ کي قبول ڪري ٿي، ته پوءِ اهو انهن جي مواد سان پابند آهي، جيتوڻيڪ اهو انهن کي ڪڏهن به نه پڙهي (آرٽيڪل 6:232 BW). اهو ئي سبب آهي ته حوالو پاڻ واضح ۽ غير مشروط هجڻ گهرجي: "اسان جا عام شرط ۽ ضابطا اسان جي سڀني ڪوٽيشن ۽ معاهدن تي لاڳو ٿين ٿا؛ هڪ ڪاپي ڳنڍيل آهي."

شرطن جا ٻه سيٽ: شڪلن جي جنگ

ڪاروبار کان ڪاروبار واپار ۾، فراهم ڪندڙ اڪثر ڪري پنهنجين شرطن جو حوالو ڏيندو آهي ۽ خريد ڪندڙ هڪ خريداري آرڊر سان جواب ڏيندو آهي جيڪو ان جي شرطن جو حوالو ڏيندو آهي. آرٽيڪل 6:225(3) BW جي تحت، ٻيو حوالو ڪو به اثر نٿو رکي جيستائين اهو واضح طور تي پهرين سيٽ کي رد نه ڪري. عملي طور تي پهرين پارٽي جيڪا پنهنجي شرطن جو حوالو ڏئي ٿي اها کٽي ٿي، جيستائين ٻي پارٽي انهن کي واضح طور تي رد نه ڪري.

سرحد پار سامان جي وڪري ۾، ويانا سيلز ڪنوينشن (CISG) اڪثر ڪري ڊچ سول ڪوڊ جي بدران لاڳو ٿئي ٿو، ۽ متضاد حالتن تي ان جا ضابطا مختلف طريقي سان ڪم ڪن ٿا. جيڪڏهن توهان بين الاقوامي طور تي واپار ڪريو ٿا، ته چيڪ ڪريو ته ڪهڙو نظام لاڳو ٿئي ٿو ۽ پنهنجي معاهدي ۾ لاڳو قانون ۽ مجاز عدالت تي هڪ واضح شق تي غور ڪريو، نه رڳو توهان جي حالتن ۾.

ٻيو ڌر ڪڏهن توهان جي شرطن کي رد ڪري سگهي ٿو؟

ٻي ڌر آرٽيڪل 6:233 BW جي تحت ٻن بنيادن تي هڪ شق کي منسوخ ڪري سگهي ٿي: شق غير معقول طور تي سخت آهي، يا توهان ٻئي ڌر کي حالتن جو نوٽيس وٺڻ جو مناسب موقعو نه ڏنو. ٻيو بنياد مجموعي طور تي حالتن کي متاثر ڪري ٿو.

شرطون مهيا ڪرڻ جو فرض

آرٽيڪل 6:234 BW بيان ڪري ٿو ته هڪ معقول موقعو ڇا مطلب آهي. هڪ قاعدي جي طور تي توهان کي معاهدي جي اختتام کان اڳ يا ان تي شرطون حوالي ڪرڻ گهرجن. صرف جيڪڏهن اهو معقول طور تي ممڪن نه هجي ته توهان ٻئي ڌر کي ٻڌائي سگهو ٿا، معاهدي جي اختتام کان اڳ، جتي شرطن جو معائنو ڪري سگهجي ٿو، مثال طور ڇاڪاڻ ته اهي چيمبر آف ڪامرس (KvK) يا عدالت جي رجسٽري ۾ داخل ٿيل آهن، ۽ توهان انهن کي درخواست تي مفت موڪليندا.

آن لائن ختم ٿيل معاهدن لاءِ، توهان کي معاهدي جي اختتام کان اڳ يا ان جي اختتام تي شرطن کي اليڪٽرانڪ طور تي دستياب ڪرڻ گهرجي، اهڙي طريقي سان جيڪو ٻئي ڌر کي انهن کي ذخيرو ڪرڻ جي اجازت ڏئي. چيڪ آئوٽ ۾ يا اي ميل ۾ ڊائون لوڊ ڪرڻ جي قابل PDF جو لنڪ جيڪو معاهدو ختم ڪري ٿو عام طور تي هن گهرج کي پورو ڪري ٿو. هڪ بيان جيڪو نفيس پرنٽ ۾ آهي ته شرطون "درخواست تي دستياب آهن" اهو نٿو ڪري، جيڪڏهن توهان انهن کي آساني سان ڳنڍي سگهو ها.

ثبوت رکو. تڪرار ۾، توهان کي ڏيکارڻو پوندو ته شرطون مهيا ڪيون ويون هيون. هڪ اي ميل جنهن ۾ PDF ڳنڍيل هجي، هڪ دستخط ٿيل ڪوٽيشن جيڪو چوي ته شرطون ملي ويون هيون، يا چيڪ آئوٽ جي مرحلي جو لاگ اڪثر ڪري فيصلو ڪندڙ هوندو آهي.

ڪير انهن بنيادن تي ڀروسو نٿو ڪري سگهي؟

آرٽيڪل 6:235 BW جي تحت، هڪ ڪمپني جيڪا پنهنجا سالياني اڪائونٽ شايع ڪري چڪي آهي، يا جنهن لاءِ گهٽ ۾ گهٽ 50 ماڻهو ڪم ڪري رهيا آهن، انهن بنيادن کي منسوخي لاءِ درخواست نٿي ڪري سگهي. هڪ پارٽي جيڪا ساڳي يا وڏي حد تائين ساڳين حالتن کي استعمال ڪري ٿي، اهو دليل نٿي ڏئي سگهي ته ان کي انهن کي پڙهڻ جو ڪو موقعو نه مليو. اهڙين پارٽين جي خلاف، هڪ شق اڃا تائين هڪ طرف رکي سگهجي ٿي جيڪڏهن ان کي لاڳو ڪرڻ معقوليت ۽ انصاف جي معيارن جي تحت ناقابل قبول هوندو (redelijkheid en billijkheid، آرٽيڪل 6:248(2) BW).

صارفين جي معاهدن ۾ ڪهڙن شقن جي اجازت ناهي؟

صارفين سان معاهدن ۾، آرٽيڪل 6:236 BW ۾ بليڪ لسٽ تي شقون هميشه غير معقول طور تي باردار هونديون آهن، ۽ آرٽيڪل 6:237 BW ۾ گرين لسٽ تي شقون سمجهيون وينديون آهن. گرين لسٽ جي شق لاءِ، توهان کي ڪاروبار جي حيثيت سان اهو ڏيکارڻ گهرجي ته اهو مخصوص ڪيس ۾ معقول آهي.

بليڪ لسٽ مان مثالن ۾ هڪ شق شامل آهي جيڪا صارف کان معاهدي کي ختم ڪرڻ يا ختم ڪرڻ جو حق کسي ٿي، معاهدي جي ٽن مهينن اندر قيمت ۾ اضافو بغير صارف کي ان کي ختم ڪرڻ جو حق ڏيڻ، ۽ صارف جي رهائش واري جاءِ جي عدالت کان سواءِ ٻي عدالت جو انتخاب، جيستائين صارف کي ان عدالت کي چونڊڻ لاءِ هڪ مهينو نه ڏنو وڃي. صارف جي سبسڪرپشن جي ٽيسيٽ تجديد پڻ محدود آهي: پهرين مدت کان پوءِ، معاهدو صرف هڪ مهيني کان وڌيڪ جي نوٽيس جي مدت سان غير معين مدت تائين جاري رهي سگهي ٿو.

گرين لسٽ ۾ اهي شقون شامل آهن جيڪي توهان جي ذميواري کي خارج ڪن ٿيون يا محدود ڪن ٿيون، توهان کي پنهنجي ڪارڪردگي کي بنيادي طور تي تبديل ڪرڻ جو حق ڏين ٿيون، يا صارف تي ٽن مهينن کان وڌيڪ نوٽيس جي مدت لاڳو ڪن ٿيون. اهڙيون شقون پاڻمرادو رد نه ٿيون ٿين، پر تڪرار ۾ ثبوت جو بار توهان تي آهي.

ٻہ وڌيڪ قاعدا صارفين تي لاڳو ٿين ٿا. جيڪڏهن ڪا شق واضح نه آهي، ته صارف لاءِ سڀ کان وڌيڪ سازگار تشريح غالب رهندي (آرٽيڪل 6:238(2) BW). ۽ ڪجھ صارف حقن کي بلڪل به خارج نٿو ڪري سگهجي، توهان جون شرطون جيڪي به چون. مثال طور صارف جي خريداري لاءِ قانوني وارنٽي (مطابقت) ۽ اهو قاعدو ته هڪ صارف خريد ڪندڙ کي اڌ کان وڌيڪ قيمت اڳواٽ ادا ڪرڻ جي ضرورت نه ٿي سگهي (آرٽيڪل 7:26(2) BW).

14 ڏينهن جي واپسي جو حق فاصلاتي معاهدن تي لاڳو ٿئي ٿو، جهڙوڪ ويب شاپ سيلز، ۽ پريميسس معاهدن تي (آرٽيڪل 6:230o BW). اهو هر صارف معاهدي تي لاڳو نٿو ٿئي، تنهن ڪري ان کي انهي طريقي سان بيان نه ڪريو. اٿارٽي فار ڪنزيومر اينڊ مارڪيٽس (ACM) انهن ڪاروبارن خلاف ڪارروائي ڪري سگهي ٿي جيڪي صارفين لاءِ غير منصفانه اصطلاح استعمال ڪن ٿا.

ڇا فهرستون ڪاروباري گراهڪن کي به تحفظ ڏين ٿيون؟

ڪاري ۽ گرين لسٽون ڪاروبار جي وچ ۾ سڌي طرح لاڳو نه ٿيون ٿين. هڪ ننڍو ڪاروباري گراهڪ اڃا تائين عدالت کان درخواست ڪري سگهي ٿو ته آرٽيڪل 6:233(a) BW جي عام اصول جي تحت غير معقول طور تي سخت شق کي منسوخ ڪري.

جڏهن اهو کليل معيار لاڳو ڪيو ويندو آهي، ته عدالتون فهرستن کي هڪ ننڍڙي ڪاروبار لاءِ حساب ۾ وٺي سگهن ٿيون جيڪو صارف جي مقابلي ۾ پوزيشن ۾ آهي. ان کي ريفليڪس اثر (ريفليڪس ورڪنگ) طور سڃاتو وڃي ٿو. هڪ اڪيلو واپاري جيڪو پنهنجي ڪاروبار لاءِ وين يا سافٽ ويئر سبسڪرپشن خريد ڪري ٿو اهو صارف نه آهي، پر هو اڃا تائين هن تحفظ مان فائدو حاصل ڪري سگهي ٿو.

هڪ حد گراهڪ جي قسم کان سواءِ لاڳو ٿئي ٿي. هڪ شق جيڪا توهان جي پنهنجي ارادي يا مجموعي غفلت جي ڪري ٿيندڙ نقصان جي ذميواري کي خارج ڪري ٿي، عام طور تي برقرار نه رهندي، ڇاڪاڻ ته ان تي ڀروسو ڪرڻ معقوليت ۽ انصاف جي معيارن تحت ناقابل قبول آهي. ان کي ذهن ۾ رکندي پنهنجي ذميواري جي حد جو مسودو ٺاهيو: ان کي هڪ رقم يا بيمه ٿيل رقم تي محدود ڪريو، ۽ حد مان ارادي ۽ مجموعي غفلت کي خارج ڪريو.

توهان جي شرطن ۽ ضابطن ۾ ڇا شامل هجڻ گهرجي؟

سٺيون حالتون معاهدي جي زندگي جي پيروي ڪنديون آهن: اهو ڪيئن ٺهي ٿو، هر ڌر کي ڇا ڪرڻ گهرجي، جڏهن ڪجهه غلط ٿئي ٿو ته ڇا ٿئي ٿو ۽ تڪرار ڪيئن حل ٿئي ٿو. گهڻن ڪاروبارن کي گهٽ ۾ گهٽ هيٺين مضمونن جي ضرورت هوندي آهي.

• وصفون ۽ دائرو: ڪهڙن ڪوٽيشن ۽ معاهدن تي شرطون لاڳو ٿين ٿيون، ۽ ٻئي ڌر جون شرطون رد ڪيون وڃن ٿيون.
• ڪوٽيشن، قبوليت، قيمتون ۽ ادائيگي جون شرطون، بشمول قانوني تجارتي مفاد ۽ وصولي جي قيمتون
• پهچائڻ، خطري جي منتقلي ۽ لقب جي برقرار رکڻ (eigendomsvoorbehoud، آرٽيڪل 3:92 BW)
• وارنٽي، شڪايتن جو طريقو ۽ ذميواري جي حد
• زبردستي ميجر، معطلي ۽ ختم ڪرڻ
• دانشورانه ملڪيت ۽ رازداري، جتي لاڳاپيل هجي
• لاڳو قانون ۽ مجاز عدالت

ڪاروباري گراهڪن لاءِ، ادائيگي جي شرطن تي قانوني قاعدن تي ڌيان ڏيو. ڪاروبار جي وچ ۾، 60 ڏينهن کان وڌيڪ ادائيگي جي مدت صرف تڏهن صحيح آهي جڏهن اهو قرض ڏيندڙ سان انتهائي ناانصافي نه هجي (آرٽيڪل 6:119a BW). 1 جولاءِ 2022 کان وٺي، هڪ وڏي ڪمپني جيڪا ننڍي يا وچولي درجي جي اداري کان خريد ڪري ٿي، شايد 30 ڏينهن کان وڌيڪ ادائيگي جي مدت تي متفق نه ٿئي (آرٽيڪل 6:119a BW). 2017 ۽ 2022 جي وچ ۾ وڌ ۾ وڌ 60 ڏينهن هئي.

صارفين لاءِ، قانون جي گهربل معلومات شامل ڪريو، جهڙوڪ توهان جي رابطي جي تفصيل، واپسي جو حق جتي اهو لاڳو ٿئي ٿو ۽ قانوني وارنٽي ڪيئن ڪم ڪري ٿي. ڪيترائي ڪاروبار ٻه نسخا استعمال ڪندا آهن: هڪ ڪاروباري گراهڪن لاءِ ۽ ٻيو صارفين لاءِ. اهو هر نسخي کي پڙهڻ لائق رکي ٿو ۽ صارف جي شق کي ڪاروباري معاهدي ۾ سخت صارف ضابطن، يا ٻئي طريقي سان فيصلو ڪرڻ کان روڪي ٿو.

قدم بہ قدم پنهنجا شرط تيار ڪرڻ

پنهنجي ڪاروبار جي خطرن سان شروع ڪريو، ٽيمپليٽ سان نه. پاڻ کان پڇو ته ڇا توهان صارفين، ڪاروبار يا ٻنهي کي وڪرو ڪندا آهيو، جيڪو توهان جي شين يا خدمتن کي نقصان پهچائي سگهي ٿو، ڇا توهان هڪ ڀيرو پهچائيندا آهيو يا هڪ جاري خدمت فراهم ڪندا آهيو، ۽ توهان ڪيئن ادا ڪرڻ چاهيو ٿا.

پوءِ بنياد تي فيصلو ڪريو. ڪيتريون ئي واپاري تنظيمون پنهنجن ميمبرن کي صنعت جون حالتون پيش ڪن ٿيون. اهي اڪثر ڪري هڪ مضبوط شروعاتي نقطو آهن، ڇاڪاڻ ته اهي شعبي ۾ سڃاتل آهن ۽ ڪڏهن ڪڏهن صارف تنظيمن سان ڳالهه ٻولهه ڪئي وئي آهي. چيڪ ڪريو ته ڇا اهي توهان جي اصل ڪم ۾ مناسب آهن ۽ جيڪو غائب آهي اهو شامل ڪريو.

ڪنهن مقابلي ڪندڙ يا پرڏيهي ٽيمپليٽ مان ڪاپي ڪيل شرطون مصيبت جو هڪ عام ذريعو آهن. اهي شايد پرڏيهي قانون جو حوالو ڏين، اهڙا تصور استعمال ڪن جيڪي ڊچ قانون ۾ موجود نه آهن، يا اهڙيون شقون شامل هجن جيڪي ڪاري فهرست ۾ اچن ٿيون. ترتيب ڏنل شرطن کي ظاهر ڪرڻ گهرجي ته توهان جو ڪاروبار اصل ۾ ڪيئن هلندو آهي.

آخرڪار، پنهنجي عملن ۾ شرطن کي شامل ڪريو: هر ڪوٽيشن ۾ هڪ حوالو ۽ هڪ ڪاپي، توهان جي آن لائن چيڪ آئوٽ ۾ هڪ ڊائون لوڊ لنڪ، ۽ عملي لاءِ هڪ واضح هدايت. سال ۾ هڪ ڀيرو ۽ جڏهن به توهان جو ڪاروباري ماڊل يا قانون تبديل ٿئي ٿو ته شرطن جو جائزو وٺو.

ڇا توهان بعد ۾ پنهنجا شرط ۽ ضابطا تبديل ڪري سگهو ٿا؟

ها، پر نوان شرط صرف نون معاهدن تي لاڳو ٿين ٿا، جيستائين موجوده معاهدو توهان کي انهن ۾ ترميم ڪرڻ جي اجازت نه ڏئي. جاري معاهدن جهڙوڪ سبسڪرپشن يا سروس معاهدن لاءِ، توهان کي هڪ ترميمي شق جي ضرورت آهي ۽ توهان کي وقت تي تبديلين جو اعلان ڪرڻ گهرجي.

صارفين لاءِ، هڪ شق جيڪا توهان کي پنهنجي ڪارڪردگي کي بنيادي طور تي تبديل ڪرڻ جي اجازت ڏئي ٿي، گرين لسٽ تي آهي. عملي طور تي، صارفين لاءِ هڪ ترميمي شق صرف تڏهن قابل قبول آهي جڏهن صارف معاهدو ختم ڪري سگهي ٿو جڏهن ڪا تبديلي سندس نقصان ۾ هجي. معاهدي جي ٽن مهينن اندر قيمت ۾ واڌ صرف تڏهن اجازت آهي جڏهن صارف ان کي ختم ڪري سگهي ٿو.

ڪاروباري گراهڪن سان توهان وٽ وڌيڪ گنجائش آهي، پر ساڳيو اصول لاڳو ٿئي ٿو. تحريري طور تي تبديلين جو اعلان ڪريو، انهن جي اثر انداز ٿيڻ کان اڳ هڪ مناسب وقت ڏيو، ۽ نئون متن موڪليو. هڪ گراهڪ جنهن کي ڪڏهن به ترميم ٿيل نسخو نه مليو آهي، اهو دليل ڏئي سگهي ٿو ته ان کي پڙهڻ جو موقعو نه ڏنو ويو.

ترميم جي شق کي پاڻ ۾ مخصوص ڪريو. بيان ڪريو ته توهان تبديلين جو اعلان ڪيئن ڪيو، اهي ڪهڙي تاريخ کان لاڳو ٿين ٿيون ۽ جيڪڏهن ٻي ڌر متفق نه ٿئي ته ڇا ڪري سگهي ٿي.

ڇا توهان کي پنهنجا شرط چيمبر آف ڪامرس ۾ داخل ڪرڻ گهرجن يا عدالت ۾؟

قانون موجب فائلنگ ضروري ناهي، پر اهو ڪارآمد ٿي سگهي ٿو. اهو ڏيکاري ٿو ته ڪهڙي نسخي کي ڏنل وقت تي لاڳو ڪيو ويو آهي، ۽ اهو توهان کي فائل ٿيل نسخي جو حوالو ڏيڻ جي اجازت ڏئي ٿو جڏهن شرطن کي حوالي ڪرڻ معقول طور تي ممڪن نه هجي.

فائلنگ شرطن کي مهيا ڪرڻ جي فرض جي جاءِ نٿي وٺي. عام اصول اهو رهي ٿو ته توهان انهن کي معاهدي جي اختتام کان اڳ يا ان تي حوالي ڪريو. توهان صرف فائل ٿيل نسخي جي حوالي تي واپس اچي سگهو ٿا جڏهن انهن کي حوالي ڪرڻ معقول طور تي ممڪن نه هو، جيڪو عدالتون صرف گهٽ ۾ گهٽ قبول ڪن ٿيون، مثال طور ٽيليفون ذريعي ختم ٿيل معاهدي لاءِ.

عام غلطي

سڀ کان وڌيڪ غلطي اها آهي ته شرطون ڪڏهن به صحيح طرح سان مهيا نه ڪيون ويون هيون. هڪ اقتباس جي تري ۾ هڪ لائن جيڪا چوي ٿي ته شرطون "اسان جي ويب سائيٽ تي ملي سگهن ٿيون"، سڌي لنڪ يا اٽيچمينٽ کان سواءِ، اڪثر عدالت ۾ ڪافي ثابت نه ٿينديون آهن.

ٻي غلطي ذميواري جي حد آهي جيڪا تمام گهڻي حد تائين وڃي ٿي. هڪ شق جيڪا سڀني ذميوارين کي خارج ڪري ٿي، جنهن ۾ ارادي ۽ مجموعي غفلت شامل آهي، عدالت کي دعوت ڏئي ٿي ته ان کي مڪمل طور تي هڪ طرف رکي، توهان کي ڪا به حد نه ڇڏي. هڪ اعتدال پسند ڪيپ هڪ تمام بهتر موقعو آهي.

ٽين غلطي غير واضح لفظن جي آهي. صارفين لاءِ، هڪ غير واضح شق انهن جي حق ۾ پڙهي ويندي آهي. ڪاروبار جي حوالي سان، عدالت اهو ڏسي ٿي ته ڌريون هڪ ٻئي کان معقول طور تي ڇا توقع ڪري سگهن ٿيون، جيڪو ساڳيو ئي غير متوقع آهي. ننڍا، سادا جملا توهان کي ڊگهي قانوني تعميرات کان بهتر طور تي بچائيندا آهن.

چوٿين غلطي صارفين جي ضابطن جي جانچ ڪرڻ کان سواءِ سڀني گراهڪن لاءِ شرطن جو هڪ سيٽ استعمال ڪرڻ آهي. هڪ شق جيڪا ڪاروباري گراهڪ لاءِ قابل قبول آهي، صارف لاءِ رد ٿي سگهي ٿي.

تت ۾

• عام شرط ۽ ضابطا صرف ٻئي ڌر کي پابند ڪندا آهن جيڪڏهن توهان انهن کي لاڳو قرار ڏنو ۽ معاهدي جي اختتام کان اڳ يا ان جي حوالي ڪيو (آرٽيڪل 6:232 کان 6:234 BW).
• وڏيون ڪمپنيون ۽ پارٽيون جن لاءِ گهٽ ۾ گهٽ 50 ماڻهو ڪم ڪن ٿا، اهي منسوخي لاءِ انهن بنيادن تي ڀروسو نٿا ڪري سگهن (آرٽيڪل 6:235 BW).
• صارفين تي، بليڪ لسٽ ۽ گرين لسٽ لاڳو ٿين ٿا (آرٽيڪل 6:236 ۽ 6:237 BW)؛ ننڍا ڪاروبار اڻ سڌي طرح فائدو حاصل ڪري سگهن ٿا.
• ارادي يا مجموعي غفلت جي ذميواري کي ڪڏهن به خارج نه ڪريو؛ هڪ اعتدال پسند، واضح حد برقرار رکڻ جو امڪان وڌيڪ آهي.
• ثبوت رکو ته توهان شرطون ڏنيون آهن، ۽ سال ۾ گهٽ ۾ گهٽ هڪ ڀيرو انهن جو جائزو وٺو.

وچان وچان سوال ڪرڻ

Law & More ڊچ ۽ بين الاقوامي ڪاروبار لاءِ عام شرطن ۽ ضابطن جو مسودو تيار ڪري ٿو ۽ جائزو وٺي ٿو، ۽ جڏهن انهن جي لاڳو ٿيڻ بابت تڪرار پيدا ٿئي ٿو ته مدد ڪري ٿو.

پڪ ناهي ته توهان ڪٿي بيٺا آهيو؟ اسان کي پنهنجي صورتحال بابت ٻڌايو. اسان توهان کي هڪ ڪم ڪندڙ ڏينهن اندر توهان جي اختيارن کان آگاهه ڪنداسين.

ڪيئن Law & More اسان جي ويب سائيٽ تي وضاحت ڪئي وئي آهي ته ان ۾ توهان جي مدد ڪري سگهي ٿي ڪاروباري وڪيل صفحي.