ڊچ قانون ۾ قتل ۽ قتل عام: فرق

ڊچ قانون جي تحت، قتل ۽ قتل عام ۾ فرق صرف اڳواٽ ارادو آهي. ڊچ فوجداري ڪوڊ (ويٽ بوڪ وان اسٽرافريچٽ) جي آرٽيڪل 287 تحت قتل عام (ڊوڊ سليگ) جان بوجھ ڪري ڪنهن ٻئي شخص جي جان وٺڻ آهي. 1 جولاءِ 2023 کان وٺي ان ۾ وڌ ۾ وڌ پنجويهه سال قيد جي سزا آهي، جيڪا پندرهن کان وڌي وئي آهي. آرٽيڪل 289 تحت قتل (مورڊ) ساڳيو ارادي قتل آهي، جيڪو اڳواٽ ارادي سان ڪيو ويو آهي. ان ۾ عمر قيد يا ٽيهه سالن تائين جي مقرر سزا آهي.

اڳڀرائي جو مطلب آهي ته ملزم کي قتل ڪرڻ جي فيصلي تي عمل ڪرڻ کان اڳ غور ڪرڻ جو موقعو مليو. ان لاءِ ڊگهي منصوبابندي جي ضرورت ناهي، ۽ ڪاوڙ ۾ قتل اڃا تائين قتل ٿي سگهي ٿو. ڇاڪاڻ ته هي واحد عنصر اهو فيصلو ڪري ٿو ته عمر قيد موجود آهي يا نه، اهو اڪثر ڪري مقدمي ۾ مرڪزي سوال هوندو آهي.

قتل ۽ قتل عام جو مقابلو ڪيئن ڪجي؟

ڊچ قانون زندگي جي خلاف ڪهڙن ڏوهن کي تسليم ڪري ٿو؟

چار دفعات ۾ سڀ کان وڌيڪ ڳري سزائون آهن. اهي ڏوهن جي ضابطي جي ڪتاب 2 جي عنوان XIX ۾ مليا آهن، جيڪو زندگي جي خلاف ڏوهن کي گروپ ڪري ٿو.

• آرٽيڪل 287، قتل عام: جان بوجھ ڪري ٻئي جي جان وٺڻ. وڌ ۾ وڌ پنجويهه سال قيد يا پنجين درجي جو جرمانو آهي.
• آرٽيڪل 288، قابلِ قتلِ عام: قتلِ عام جنهن کان پوءِ، ان سان گڏ يا ان کان اڳ ڪو ٻيو مجرمانه ڏوهه ٿئي. اهو ڏوهه تيار ڪرڻ يا ان کي آسان بڻائڻ لاءِ، غير قانوني طور تي حاصل ڪيل شيءِ کي محفوظ ڪرڻ لاءِ، يا سزا کان بچڻ کي يقيني بڻائڻ لاءِ ڪيو وڃي. وڌ ۾ وڌ عمر قيد يا ٽيهه سال آهي.
• آرٽيڪل 288a: دهشتگردي جي ارادي سان ڪيل قتل عام، ساڳئي وڌ ۾ وڌ سان.
• آرٽيڪل 289، قتل: وڌ ۾ وڌ عمر قيد يا ٽيهه سال آهي.

هن جوڙجڪ مان ٻه شيون نڪرنديون آهن. پهرين، ڊچ قانون قتل جي ڪا به ڊگري نٿو ڄاڻي ۽ نه ئي مقصد جي بنياد تي ڪي ڪيٽيگريون. معاهدي جي قتل، ليڪويڊيشن، غيرت جي نالي تي قتل، ڦرلٽ قتل يا نسواني قتل جهڙا اصطلاح حالتن کي بيان ڪن ٿا. اهي جاچ، تحقيق ۽ رپورٽنگ ۾ استعمال ٿيندا آهن، پر اهي ڏوهه نه آهن ۽ ڏوهن جي ضابطي ۾ ظاهر نه ٿيندا آهن. اهي جيڪي حالتون بيان ڪن ٿا اهي اڃا تائين اهم آهن. اهي سزا جي ذريعي ۽ آرٽيڪل 288 ۾ قابليت واري فارم ذريعي ڪيس داخل ڪن ٿا، الڳ چارج ذريعي نه.

ٻيو، ٻن مکيه ڏوهن جي وچ ۾ فرق 2023 ۾ ڪافي گهٽجي ويو. 1 جولاءِ 2023 کان اڳ قتل عام جي وڌ ۾ وڌ حد پندرهن سال هئي، جڏهن ته قتل ٽيهه سال هو. تنهن ڪري اڳواٽ غور و فڪر تي هڪ نتيجو حد کي ٻيڻو ڪري سگهي ٿو. قانون ساز اداري ان فرق کي گهٽائڻ لاءِ وڌ ۾ وڌ حد کي پنجويهه سالن تائين وڌايو. ڪو به متن جيڪو اڃا تائين قتل عام لاءِ پندرهن سالن جو حوالو ڏئي ٿو، پراڻو آهي.

ٻئي درجي تي غفلت جي ڪري موت جو سبب بڻجڻ آهي (ڊوڊ ڊور اسڪولڊ). مٿي استعمال ٿيل معنيٰ ۾ هي زندگي جي خلاف جرم ناهي، ڇاڪاڻ ته ان ۾ ڪو به ارادو ناهي. ان جي سزا ٻن سالن تائين قيد آهي، جيڪا چار سالن تائين وڌي ويندي آهي جتي غفلت لاپرواهي جي برابر آهي. جتي موت ٽرئفڪ ۾ ٿئي ٿي، روڊ ٽرئفڪ ايڪٽ 1994 (ويگنورڪيرس ويٽ 1994) جون مخصوص دفعات لاڳو ٿين ٿيون، انهن جي پنهنجي، وڌيڪ وڌ ۾ وڌ سزائن سان.

اڳواٽ غور ڪرڻ جي اصل ۾ ڪهڙي ضرورت آهي؟

اڳڀرائي (voorbedachte raad) جي ضرورت آهي ته ملزم وٽ قتل جي فيصلي تي غور ڪرڻ جو وقت هجي ۽ اوچتو جذباتي طور تي عمل نه ڪري. اهو ارادي وانگر ناهي، ۽ اهو روزمره جي معنيٰ ۾ منصوبابندي وانگر ناهي. سپريم ڪورٽ (Hoge Raad) 15 آڪٽوبر 2013 جي پنهنجي فيصلي، ECLI:NL:HR:2013:963 ۾ ٽيسٽ مقرر ڪئي. ملزم وٽ ڪجهه وقت هجڻ گهرجي ته هو ان فيصلي تي غور ڪري جيڪو هو وٺڻ وارو هو يا وٺي چڪو هو. هن کي جذبات جي فوري طور تي لهر ۾ ڪم نه ڪرڻ گهرجي، ته جيئن هن کي ارادي واري عمل جي معنيٰ ۽ نتيجن بابت سوچڻ ۽ ان جو پاڻ کي حساب ڏيڻ جو موقعو ملي. جيڪو معاملو آهي اهو موقعو آهي، منصوبابندي جي ڊيگهه نه.

انهيءَ ٽيسٽ جا ٽي نتيجا اڪثر غلط سمجهيا ويندا آهن. ڪو به مقرر ڪيل گهٽ ۾ گهٽ عرصو ناهي. هڪ مختصر وقفو ڪافي ٿي سگهي ٿو جتي حالتون ڏيکارين ٿيون ته ملزم کي سوچڻ جو موقعو مليو. ان جي برعڪس، هڪ ڊگهو وقفو معاملو حل نٿو ڪري جيڪڏهن ثبوت هڪ مسلسل تسلسل ۾ ڪيل فيصلي کي ڏيکاري ٿو. مضبوط جذبات خود بخود اڳڀرائي کي به خارج نٿو ڪري: ڪو ماڻهو جيڪو دليل ڇڏي ٿو، هٿيار کڻي ٿو ۽ واپس اچي ٿو ان کي غور ڪرڻ جو موقعو ملي سگهي ٿو، ڪيترو به هو پرجوش هجي. آخرڪار، واقعن جي اصل رخ بابت ثبوتن مان اڳڀرائي قائم ڪرڻ گهرجي. سپريم ڪورٽ جي مطابق، صرف ثبوت جي غير موجودگي ته ملزم بي حسي سان ڪم ڪيو ان کي ثابت ڪرڻ لاءِ ڪافي ناهي.

ڇاڪاڻ ته اڳواٽ غور ڪرڻ سان وڌ ۾ وڌ سزا وڌي ٿي، عدالت کي خاص خيال رکڻ گهرجي ۽ جڏهن اهو ثابت ٿئي ٿو ته مخصوص سبب ڏيڻ گهرجن. تضادن کي حل ڪرڻ گهرجي. سپريم ڪورٽ مثال طور بيان ڪيا آهن: فيصلي ۽ ان جي عمل دوران اوچتو ۽ شديد جذباتي حالت، فيصلي ۽ عمل جي وچ ۾ صرف هڪ مختصر وقفو، يا صرف عمل دوران پيدا ٿيندڙ سوچ ويچار جو موقعو. اهڙا عنصر قتل عام ڏانهن ڇڪيندا آهن. انهي سبب لاءِ قتل جي ڪيس ۾ دفاع اڪثر ڪري قتل کان انڪار نٿو ڪري، پر دليل ڏئي ٿو ته ڪيس قتل عام آهي ۽ قتل نه.

قتل جي ڪوشش جي سزا ڪڏهن آهي؟

هڪ ڪوشش ڪرمنل ڪوڊ جي آرٽيڪل 45 جي تحت سزا جوڳي آهي جڏهن ملزم جو ارادو موت جي شروعات ۾ ظاهر ٿئي ٿو. تياري وارو عمل جيڪو ان مرحلي تي نه پهتو آهي اهو ڪوشش ناهي. ٻنهي جي وچ ۾ لڪير اهو پڇڻ سان ڪڍيو ويندو آهي ته ڇا اهو عمل، جيڪو معروضي طور تي ڏٺو وڃي، اڳ ۾ ئي جرم کي مڪمل ڪرڻ لاءِ هدايت ڪئي وئي هئي.

ڪوشش جي وڌ ۾ وڌ حد ٽئين گهٽجي ويندي آهي. جتي مڪمل ٿيل ڏوهه عمر قيد جي سزا ڏئي ٿو، اتي ڪوشش جي وڌ ۾ وڌ حد ويهه سال آهي. تنهن ڪري قتل جي ڪوشش ويهه سال تائين آهي، ۽ قتل جي ڪوشش هڪ متناسب طور تي گهٽ وڌ ۾ وڌ سزا آهي. ارادي جو عنصر مشروط ارادي (voorwaardelijk opzet) ذريعي پورو ڪري سگهجي ٿو: ڄاڻي واڻي هڪ اهم موقعو قبول ڪندي ته متاثر شخص مري ويندو. قتل جي ڪوشش جي بدران قتل جي ڪوشش جي الزام لاءِ اڳڀرائي کي اڃا تائين الڳ الڳ ثابت ڪيو وڃي.

جتي ملزم رضاڪارانه طور تي ڏوهه مڪمل ٿيڻ کان اڳ ڪوشش کي ڇڏي ڏئي ٿو، اتي ڪا به سزا جي ڪوشش ناهي. اهو دفاع ناڪام ٿئي ٿو جتي ملزم جي ڪنٽرول کان ٻاهر حالتن جي ڪري مڪمل ٿيڻ کي روڪيو ويو هجي، جهڙوڪ ٽئين پارٽي جي مداخلت يا هٿيار جي ناڪامي. جتي قتل ڪرڻ جو ارادو ثابت نه ٿي سگهي، اتي الزام عام طور تي سخت جسماني نقصان ڏانهن موٽندو آهي. ڊچ فوجداري قانون ۾ سنگين جسماني زخم تي اسان جو مضمون وضاحت ڪري ٿو ته اها حد ڪٿي هلي ٿي.

قتل ڪندڙ کان سواءِ ٻيو ڪير مجرم ٿي سگهي ٿو؟

شريڪ مجرم ۽ جيڪي قتل کي اُڀاريندا آهن انهن کي وڌ ۾ وڌ سزا ان شخص جيتري ملندي آهي جنهن ان کي انجام ڏنو؛ لوازمات کي گهٽ سزا ملندي آهي. فوجداري ضابطو شرڪت جي ڪيترن ئي شڪلن کي الڳ ڪري ٿو، ۽ فرق هڪ ڏهاڪي جي قيد جي برابر ٿي سگهي ٿو. آرٽيڪل 47 جي تحت هڪ شريڪ مجرم کي مکيه مجرم جي طور تي سزا ڏني ويندي آهي ۽ مڪمل وڌ ۾ وڌ سزا کي منهن ڏيڻو پوندو آهي. گڏيل ڏوهه لاءِ قتل ڪندڙ شخص سان ويجهي ۽ جان بوجھ ڪري تعاون جي ضرورت هوندي آهي. ڪيس جي قانون ۾ ڪافي وزن جي حصي جي ضرورت هوندي آهي، تنهنڪري صرف موجودگي يا ڄاڻ ڪافي ناهي. ساڳيو پورو وڌ ان شخص تي لاڳو ٿئي ٿو جيڪو ڪنهن ٻئي کي تحفي، واعدو، اختيار جي غلط استعمال، تشدد يا وسيلن جي فراهمي ذريعي جرم ڪرڻ لاءِ اُڀاري ٿو.

آرٽيڪل 48 تحت هڪ لوازمات جان بوجھ ڪري جرم جي ڪم ۾ مدد ڪري ٿو يا ان لاءِ موقعو، وسيلا يا معلومات فراهم ڪري ٿو. هڪ لوازمات کي گهٽ حد جي منهن ڏيڻو پوي ٿو: وڌ ۾ وڌ هڪ ٽئين کان گهٽ ڪيو ويندو آهي، ۽ جتي مکيه ڏوهه عمر قيد جي سزا ڏئي ٿو، لوازمات کي وڌ ۾ وڌ ويهه سال سزا جو سامنا ڪرڻو پوي ٿو. سازش، جنهن جو مطلب آهي ٻن يا وڌيڪ ماڻهن جي وچ ۾ جرم ڪرڻ لاءِ صرف معاهدو، هن علائقي ۾ صرف اتي سزا جي قابل آهي جتي جرم دهشتگرد ارادي سان ڪيو ويو آهي. تياري وارا عمل، جهڙوڪ وسيلا حاصل ڪرڻ، اٺ سال يا وڌيڪ جي ڏوهن لاءِ هڪ الڳ شق جي تحت سزا جي قابل آهن، ٻيهر گهٽ وڌ ۾ وڌ هيٺ.

عدالت سزا تي ڪيئن فيصلو ڪري ٿي؟

عدالت قانوني وڌ ۾ وڌ حد اندر آزادانه طور تي سزا مقرر ڪري ٿي؛ انهن ڏوهن لاءِ ڪابه گهٽ ۾ گهٽ سزا ناهي. مٿي ڏنل انگ اکر حد آهن. هڪ ڏينهن جي قيد جي عام گهٽ ۾ گهٽ کان ٻاهر، ڊچ فوجداري قانون ڪا گهٽ ۾ گهٽ مقرر نٿو ڪري، ۽ سزا جي ڪا به پابند هدايت ناهي. عدالت ڪيس جي حقيقتن تي فيصلو ڪري ٿي، مقابلي واري ڪيسن ۾ لاڳو ڪيل سزا جي رهنمائي ڪندي، ۽ ان کي ان سزا جي سببن کي بيان ڪرڻ گهرجي جيڪا اها لاڳو ڪري ٿي.

هڪ مقرر ڪيل قيد جي سزا ٽيهه سالن کان وڌيڪ نه ٿي سگهي. عمر قيد ان پيماني جي چوٽي جي بدران هڪ الڳ سزا آهي، ۽ اهو سڀ کان وڌيڪ سنگين ڪيسن لاءِ مخصوص آهي. 2017 کان وٺي عمر قيد جي سزا ڀوڳيندڙ شخص هڪ جائزي جي طريقيڪار هيٺ اچي ٿو. پنجويهه سال گذارڻ کان پوءِ، هڪ صلاحڪار بورڊ (Adviescollege levenslangestraften) جائزو وٺندو آهي ته ڇا ممڪن طور تي ٻيهر انضمام لاءِ سرگرميون شروع ٿيڻ گهرجن، ۽ اهو جائزو وقت سان گڏ بار بار ڪيو ويندو آهي. آزاد ٿيڻ معافي (گريٽي) جو معاملو رهي ٿو، پر سزا هاڻي نظرثاني جي امڪان کان سواءِ ناهي.

ٻه قدم اڪثر سزا سان گڏ يا ان جي جاءِ تي هوندا آهن. جتي ڏوهه جي وقت ذهني خرابي موجود هئي، عدالت گهٽ ذميواري ڳولي سگهي ٿي. پوءِ اها اسپتال جو حڪم لاڳو ڪري سگهي ٿي جنهن ۾ لازمي علاج (ٽي بي ايس) سان گڏ قيد جي سزا به شامل آهي. جتي ملزم کي بلڪل به ذميوار نه ٿو قرار ڏئي سگهجي، اتي کيس سزا نه ڏني ويندي، پر قانوني شرطن کي پورو ڪرڻ جي صورت ۾ اهو قدم اڃا به لاڳو ڪري سگهجي ٿو. هڪ شڪي لاءِ جيڪو ڏوهه جي وقت ارڙهن سالن کان گهٽ هو، نابالغ فوجداري قانون لاڳو ٿئي ٿو. پوءِ سورهن يا ستر سالن جي عمر لاءِ نابالغ حراست کي چوويهه مهينن تائين محدود ڪيو ويندو آهي، علاج جي ماپ جي آپشن سان. ٽيويهه سالن تائين جي نوجوان بالغن لاءِ، عدالت نابالغ قانون لاڳو ڪري سگهي ٿي جتي ملزم جي شخصيت يا حالتون ائين ڪرڻ جو سبب ڏين ٿيون.

ڪهڙا دفاع مجرمانه ذميواري کي خارج ڪري سگهن ٿا؟

خود دفاع، حد کان وڌيڪ خود دفاع، دٻاءُ ۽ ذهني خرابي جي ڪري ذميواري جي غير موجودگي هر هڪ مجرمانه ذميواري کي خارج ڪري سگهي ٿي، قتل لاءِ پڻ. اهي زندگي جي خلاف ڏوهن تي ساڳئي طرح لاڳو ٿين ٿا جيئن ڪنهن ٻئي الزام تي. خود دفاع لاءِ فوري طور تي غير قانوني حملي جي خلاف توهان جي پنهنجي يا ڪنهن ٻئي شخص جي جسم، جنسي سالميت يا ملڪيت جو ضروري دفاع جي ضرورت آهي. جواب کي ماتحتيت ۽ تناسب جي گهرجن کي پڻ پورو ڪرڻ گهرجي. جتي حملي جي ڪري سخت جذباتي حالت جي سڌي نتيجي طور اهي حدون وڌي وڃن ٿيون، اتي حد کان وڌيڪ خود دفاع جي ضابطي اڃا تائين ذميواري کي خارج ڪري سگهي ٿي. دٻاءُ، ناقابل برداشت نفسياتي دٻاءُ جي معنيٰ ۾، هڪ الڳ بنياد آهي. ذهني خرابي يا خراب ترقي جي ڪري ڪنهن به ذميواري جي غير موجودگي به اهڙي ئي آهي.

تنهن ڪري، قتل جي سزا آهي يا نه، اهو صرف نتيجي سان حل نٿو ٿئي. انهن مان هر هڪ دفاع انهن حقيقتن تي منحصر آهي جن کي ثبوتن مان ٻيهر تعمير ڪرڻو پوندو آهي. اهو ئي سبب آهي ته فارنزڪ جاچ ۽ واقعن جي ترتيب جي ٻيهر تعمير دفاع لاءِ اوتري ئي اهم آهي جيتري پراسيڪيوشن لاءِ.

ڇا قتل ۽ قتل عام وقت جي پابندي بڻجي ويندا آهن؟

نه. قتل ۽ قتل عام جي لاءِ مقدمو ڪنهن به حد جي مدت جي تابع ناهي. قانون ساز اداري وڌ ۾ وڌ ٻارهن سال يا ان کان وڌيڪ جي ڏوهن لاءِ حد ختم ڪري ڇڏي. تنهن ڪري انهن ڏوهن تي مقدمو هلائڻ جو حق وقت سان گڏ ختم نه ٿيندو آهي، جيڪو قانوني بنياد آهي جنهن تي ٿڌي ڪيس جي جاچ ڏهاڪن بعد به مقدمو هلائي سگهي ٿي. جتي ڪو ڏوهه اڳ ۾ ئي قانون جي تحت وقت جي پابندي بڻجي چڪو هو جيئن اهو ان تبديلي کان اڳ هو، اهو وقت جي پابندي رهي ٿو: خاتمي ختم ٿيل ڪيسن کي بحال نه ڪيو.

بچيل مائٽن جو سول دعويٰ هڪ مختلف نظام جي پيروي ڪري ٿو. نقصان جي دعويٰ پنجن سالن جي عام حد جي مدت جي تابع آهي. اهو عرصو ان ڏينهن کان شروع ٿئي ٿو جڏهن مائٽن کي نقصان ۽ ذميوار شخص ٻنهي جي خبر پئي، جنهن جي ٻاهرين حد واقعي کان ويهن سالن جي هوندي آهي. جتي نقصان ڪنهن مجرمانه ڏوهه جي نتيجي ۾ ٿئي ٿو جنهن لاءِ ڪيس هلائڻ اڃا تائين ممڪن آهي، تنهن هوندي به، ڪيس هلائڻ جو حق ملڻ کان اڳ سول دعويٰ ختم نه ٿيندي آهي.

قتل يا قتل جو ڪيس عدالتن ۾ ڪيئن هلندو آهي؟

زندگي جي خلاف ڏوهن جي ٻڌڻي ضلعي عدالت جي ٽن ججن جي چيمبر ۾ ڪئي ويندي آهي. هالينڊ ۾ ڪا به جوري ناهي، ۽ نه ئي ڪا پلي بارگين جيڪا عدالت کي پابند ڪري. هڪ شڪي کي عام طور تي مقدمي کان اڳ حراست ۾ رکيو ويندو آهي. ان لاءِ سنجيده شڪ ۽ قانوني بنياد جي ضرورت هوندي آهي، ۽ حراست جو جائزو وقفي وقفي سان ورتو ويندو آهي. جڏهن ته جاچ جاري آهي، ڪيس کي تقريباً هر ٽن مهينن ۾ طريقيڪار جي ٻڌڻين ۾ درج ڪيو ويندو آهي، ته جيئن حراست کي وڌايو وڃي ۽ جاچ جي پيش رفت جو جائزو ورتو وڃي.

ٽرائل ۾ ئي عدالت فائل جو جائزو وٺندي آهي ۽ ملزم، ڪنهن به شاهد ۽ ماهرن کي ٻڌندي آهي. پوءِ ان کي پراسيڪيوشن جو مطالبو ۽ دفاع جو دليل ملي ٿو. پراسيڪيوشن ۽ دفاع ٻئي اپيل ڪورٽ ۾ اپيل ڪري سگهن ٿا، جيڪا ڪيس کي ٻيهر هلائي ٿي. ان کان پوءِ، سپريم ڪورٽ ۾ اپيل ان ڪيسيشن قانون جي نقطن ۽ دليل جي ڪافي هجڻ تي موجود آهي. ڊچ فوجداري ڪيس ۾ سمن ۽ ٻڌڻي تي اسان جو مضمون مرحلن کي وڌيڪ تفصيل سان بيان ڪري ٿو.

بچيل مائٽن جا ڪهڙا حق آهن؟

بچيل مائٽ ٻڌڻي تي ڳالهائي سگهن ٿا، نقصان جي دعويٰ لاءِ ڪارروائي ۾ شامل ٿي سگهن ٿا، ۽ رياستي فنڊ مان معاوضي لاءِ درخواست ڏئي سگهن ٿا. اهي ڊچ طريقيڪار ۾ تماشائي نه آهن. ويجهي مائٽن جي هڪ مقرر ڪيل دائري کي ٻڌڻي تي ڳالهائڻ جو حق آهي، ۽ اهو حق جرم جي نتيجن تائين محدود ناهي: اهي ثبوت، الزام ۽ سزا تي عدالت کي پڻ خطاب ڪري سگهن ٿا. مائٽ پنهنجي نقصان جي دعويٰ ڪرڻ لاءِ زخمي پارٽي (بيناديلڊ پارٽيج) جي طور تي فوجداري ڪارروائي ۾ شامل ٿي سگهن ٿا. جتي دعويٰ ڏني ويندي آهي، عدالت عام طور تي معاوضي جو حڪم پڻ لاڳو ڪندي. تشدد واري ڏوهه جي متاثرين لاءِ، رياست جيڪڏهن سزا يافته شخص قانوني مدت اندر ادا نه ڪري ته رقم ادا ڪري ٿي.

1 جنوري 2019 کان وٺي ڊچ قانون غم جي معاوضي کي پڻ تسليم ڪري ٿو، جنهن کي affectieschade طور سڃاتو وڃي ٿو، هڪ شخص جي ويجهي مائٽن جي هڪ قانوني دائري لاءِ جيڪو ڪنهن واقعي جي نتيجي ۾ فوت ٿئي ٿو جنهن لاءِ ٻيو ذميوار آهي. رقم ڪائونسل ۾ آرڊر ذريعي مقرر ڪئي وئي آهي. فوجداري ڪيس کان الڳ، مائٽ تشدد جي ڏوهن جي معاوضي فنڊ (Schadefonds Geweldsmisdrijven) ۾ درخواست ڏئي سگهن ٿا. فنڊ هڪ ڀيرو رقم ادا ڪري سگهي ٿو جتي ڪو شخص هالينڊ ۾ ڪيل تشدد جي نتيجي ۾ فوت ٿي ويو آهي، بغير ڪنهن سزا جي. متاثرين جي مدد نيدرلينڊ (Slachtofferhulp Nederland) سڄي عمل دوران مفت مدد فراهم ڪري ٿو، جنهن ۾ ٻڌڻي تي مدد شامل آهي. ڏوهاري ڪيس کان پوءِ سول رستو ڊچ سول قانون ۾ متاثرين جي حقن لاءِ اسان جي گائيڊ ۾ بيان ڪيو ويو آهي.

ڇا يوٿانيسيا زندگي خلاف جرم آهي؟

هڪ طبيب پاران يوٿينيسيا جيڪو قانوني طور تي مناسب سار سنڀال جي معيار کي پورو ڪري ٿو، سزا لائق نه آهي؛ ان فريم ورڪ کان ٻاهر زندگي جي خلاف عام ڏوهه لاڳو ٿين ٿا. هي استثنا اڪثر ڪري ٻاهرين ملڪن ۾ غلط سمجهيو ويندو آهي. درخواست تي زندگي ختم ڪرڻ فوجداري ڪوڊ جي آرٽيڪل 293 جي تحت هڪ الڳ جرم آهي. بهرحال، ساڳيو آرٽيڪل هڪ طبيب کي استثنيٰ ڏئي ٿو جيڪو قانوني طور تي مناسب سار سنڀال جي معيار جي تعميل ڪري ٿو ۽ ميونسپل پيٿولوجسٽ کي موت جي رپورٽ ڪري ٿو. اهي معيار درخواست تي زندگي جي خاتمي ۽ مدد سان خودڪشي (جائزو طريقيڪار) ايڪٽ (گندو علاج ۽ مدد سان خودڪشي ڪرڻ) ۾ مقرر ڪيا ويا آهن. انهن ۾ هڪ رضاکارانه ۽ چڱي طرح غور ڪيل درخواست، بهتري جي امڪان کان سواءِ ناقابل برداشت تڪليف، هڪ آزاد ٻئي طبيب جي صلاح ۽ طبي طور تي احتياط سان عملدرآمد شامل آهن. هر ڪيس جو جائزو بعد ۾ هڪ علائقائي جائزو ڪميٽي پاران ورتو ويندو آهي، جيڪا فائل کي پراسيڪيوٽر سروس ڏانهن موڪليندي آهي جيڪڏهن معيار پورا نه ٿيا. مدد سان خودڪشي کي هيٺين مضمون ۾ هڪ مقابلي واري ڍانچي تحت حل ڪيو ويندو آهي. ان فريم ورڪ کان ٻاهر جي رويي جو فيصلو زندگي جي خلاف ڏوهن تي عام دفعات تحت ڪيو ويندو آهي.

قتل ۽ قتل عام بابت ڪهڙيون غلط فهميون برقرار آهن؟

چار غلط فهميون بار بار سامهون اچن ٿيون. پهرين ڳالهه ته قتل ۽ قتل عام هڪ ئي شيءِ لاءِ مٽجندڙ لفظ آهن. اهي الڳ الڳ ڏوهه آهن، ۽ فرق اڳواٽ سوچ ويچار جو آهي، جنهن کي هر ٻئي عنصر جي ساڳئي معيار تي ثابت ڪرڻو پوندو. ٻيو ڳالهه ته قتل جي سزا جو مطلب عمر قيد آهي. اهو نٿو ٿئي: عمر قيد آرٽيڪل 289 جي تحت ٻن ممڪن سزائن مان هڪ آهي، ۽ عدالت ان جي بدران ٽيهه سالن تائين جي مقرر ڪيل سزا لاڳو ڪري سگهي ٿي.

ٽيون اهو آهي ته ڪاوڙ ۾ ڪيل قتل ڪڏهن به قتل نه ٿو ٿي سگهي. جذبات ۽ اڳڀرائي متضاد نه آهن؛ اهم ڳالهه اها آهي ته ڇا فيصلي ۽ عمل جي وچ ۾ غور ڪرڻ جو موقعو هو. چوٿون اهو آهي ته معاهدي جي قتل يا ختم ڪرڻ جهڙا درجا قانوني درجه بندي آهن جن جي پنهنجي سزا آهي. اهي نه آهن. اهي حالتن کي بيان ڪن ٿا، ۽ قانون انهن تائين قتل، قتل عام ۽ شرڪت تي عام دفعات ذريعي پهچندو آهي.

تت ۾

• قتل (آرٽيڪل 289) ۽ قتل عام (آرٽيڪل 287) ٻنهي لاءِ قتل جو ارادو گهربل آهي؛ صرف قتل لاءِ اڳواٽ سوچ ويچار جي ضرورت آهي.
• قتل جي سزا عمر قيد يا ٽيهه سال تائين آهي؛ پهرين جولاءِ 2023 کان وٺي قتل جي سزا پنجويهه سال تائين آهي.
• پري ميڊيٽيشن جو مطلب آهي غور ڪرڻ جو موقعو، ڊگهي منصوبابندي نه؛ عدالت کي مخصوص سبب ڏيڻ گهرجن ۽ تضادن کي حل ڪرڻ گهرجي (ECLI:NL:HR:2013:963).
• ڪنهن به ڏوهه جي وقت جي پابندي نه ٿيندي آهي، ۽ شريڪ ڏوهارين کي قتل ڪندڙ شخص جيتري ئي سزا ملندي آهي.
• بچيل مائٽ ٻڌڻي تي ڳالهائي سگهن ٿا، زخمي ڌر جي حيثيت سان نقصان جي دعويٰ ڪري سگهن ٿا ۽ تشدد جي ڏوهن جي معاوضي فنڊ ۾ درخواست ڏئي سگهن ٿا.

قتل ۽ قتل عام بابت اڪثر پڇيا ويندڙ سوال

پڪ ناهي ته توهان ڪٿي بيٺا آهيو؟ اسان کي پنهنجي صورتحال بابت ٻڌايو. اسان توهان کي هڪ ڪم ڪندڙ ڏينهن اندر توهان جي اختيارن کان آگاهه ڪنداسين.

ڪيئن Law & More اسان جي ويب سائيٽ تي وضاحت ڪئي وئي آهي ته ان ۾ توهان جي مدد ڪري سگهي ٿي ڏوهاري وڪيل صفحي.