ڪاپي رائيٽ هڪ تصوير ۾ پاڻمرادو پيدا ٿئي ٿي، جڏهن اها ورتي ويندي آهي، بشرطيڪ تصوير جو پنهنجو اصل ڪردار هجي ۽ ان تي ان جي ٺاهيندڙ جي ذاتي مهر هجي. ڪابه رجسٽريشن، ڪا نوٽيس ۽ ڪا رسميت جي ضرورت ناهي. فوٽوگرافر ليکڪ آهي ۽ ان جا حق رکي ٿو، ۽ اهو تڏهن به رهي ٿو جڏهن تصوير ٻين طرفان شايع ڪئي وڃي ٿي، شيئر ڪئي وڃي ٿي يا ٻيهر پيدا ڪئي وڃي ٿي.
ڪاپي رائيٽ ڪنهن وٽ آهي؟
فوٽوگرافر، هڪ قاعدي جي طور تي. ٻه استثنا اهم آهن. جتي هڪ ملازم پنهنجي فرضن جي انجام ڏيڻ دوران هڪ تصوير ٺاهي آهي، نوڪر کي ليکڪ سمجهيو ويندو آهي ۽ حق رکي ٿو. ۽ جتي هڪ ڪم هڪ قانوني شخص جي ڪم جي طور تي شايع ڪيو ويندو آهي بغير ڪنهن قدرتي شخص کي ليکڪ جي طور تي نامزد ڪرڻ جي، اهو قانوني شخص ليکڪ سمجهيو ويندو آهي.
هڪ فري لانس فوٽوگرافر روزگار جي استثنا سان ڍڪيل نه آهي. هڪ گراهڪ جيڪو تصويرون ڪميشن ڪري ٿو، انهن لاءِ پئسا ڏئي ڪاپي رائيٽ حاصل نٿو ڪري؛ گراهڪ اهو حاصل ڪري ٿو جيڪو معاهدو ڏئي ٿو، ۽ جيڪڏهن معاهدو خاموش آهي، ته اهو عام طور تي استعمال جي محدود حق کان وڌيڪ ناهي.
منتقلي ۽ لائسنسنگ
ڪاپي رائيٽ منتقل ڪري سگهجي ٿي، پر صرف هڪ ڊيڊ ذريعي - هڪ لکيل دستاويز - ۽ منتقلي صرف اهو ڍڪيندي آهي جيڪو ڊيڊ ۾ بيان ڪيو ويو آهي يا ضروري طور تي ان مان پيروي ڪري ٿو. هر شيءِ ۾ سڀني حقن جي منتقلي جو مقصد هڪ عام شق کي محدود طريقي سان پڙهيو ويندو آهي.
گھڻا انتظام لائسنس جي طور تي بهتر طور تي سنڀاليا ويندا آهن: استعمال جو هڪ مقرر ڪيل حق، هڪ مقرر ڪيل مقصد لاءِ، وچولي، علائقي ۽ مدت لاءِ. جتي هڪ گراهڪ تصويرن کي انهن طريقن سان استعمال ڪرڻ چاهي ٿو جيڪي اصل ۾ نه سمجهيا ويا هئا - هڪ مهم، هڪ مختلف ذريعو، هڪ ٻيهر وڪرو - اهو هڪ نئون سوال آهي، ۽ لائسنس اهو آهي جتي جواب اڳ ۾ ئي هجڻ گهرجي.
اخلاقي حق
معاشي حقن سان گڏ، فوٽوگرافر اخلاقي حق برقرار رکي ٿو، جيڪي منتقل نه ٿا ڪري سگهجن. انهن ۾ ٺاهيندڙ جي نالي سان سڏجڻ جو حق ۽ ڪم جي مسخ ڪرڻ يا خراب ڪرڻ جي مخالفت ڪرڻ جو حق شامل آهي جيڪو ٺاهيندڙ جي شهرت کي نقصان پهچائيندو. تصوير کي ڪٽڻ، ان تي متن شامل ڪرڻ يا ان جو رنگ تبديل ڪرڻ انهن حقن کي استعمال ڪري سگهي ٿو جيتوڻيڪ صارف وٽ صحيح لائسنس هجي.
تصوير ۾ ماڻهو
ڪاپي رائيٽ صرف حق شامل ناهي. هڪ شخص جنهن کي ڏيکاريو ويو آهي ان کي پورٽريٽ حق آهن: جتي هڪ تصوير انهن پاران ڪم ڪيو ويو هو، اشاعت جي انهن جي رضامندي جي ضرورت آهي؛ جتي اهو نه هو، اهي اشاعت جي مخالفت ڪري سگهن ٿا جيڪڏهن انهن کي ائين ڪرڻ ۾ معقول دلچسپي هجي. مارڪيٽ جي قابل مقبوليت واري ڪنهن شخص جي تصوير جو تجارتي استحصال هڪ الڳ ۽ چڱي طرح قائم ٿيل بنياد آهي.
تنهن ڪري هڪ فوٽوگرافر ڪاپي رائيٽ رکي سگهي ٿو ۽ اڃا تائين شايع ڪرڻ لاءِ آزاد نه هجي، ۽ هڪ ڪاروبار جنهن وٽ فوٽوگرافر جو لائسنس آهي، ان کي اڃا تائين ڏيکاريل ماڻهن جي رضامندي جي ضرورت پوندي. اشتهارن ۾ تصوير استعمال ڪرڻ کان اڳ ٻنهي سوالن جا جواب ڏيڻا پوندا.
غير مجاز استعمال
جتي ڪا تصوير اجازت کان سواءِ استعمال ڪئي وڃي ٿي، ٺاهيندڙ استعمال کي بند ڪرڻ، نقصان جي دعويٰ ڪرڻ، ۽ تصوير کي ان ميڊيا مان هٽائڻ جي ضرورت ڪري سگهي ٿو جنهن ۾ اهو ظاهر ٿيو هو. نقصان عام طور تي لائسنس فيس تي ڳڻيا ويندا آهن جيڪا ادا ڪرڻي پوندي هئي، ۽ نالي جي ڪريڊٽ جي غير موجودگي لاءِ اڪثر ڪري هڪ اپليٽمينٽ دعويٰ ڪئي ويندي آهي. شايع ٿيل ٽيرف لسٽون ان ڳالهه جو ثبوت آهن ته رواج ڇا آهي، هڪ پابند پيمانو نه، ۽ عدالتون ان جو جائزو وٺن ٿيون ته انهن جي سامهون ڪيس ۾ ڇا مناسب آهي.
عملي قدم قانوني نظريي کان وڌيڪ اهم آهن: لکڻ کان اڳ تاريخ وارن اسڪرين شاٽس سان استعمال جا ثبوت محفوظ ڪريو، ۽ سڃاڻپ ڪريو ته اصل ۾ ڪير شايع ڪري رهيو آهي - پليٽ فارم، اشتهار ڏيندڙ يا ايجنسي - ڇاڪاڻ ته غلط پارٽي ڏانهن موڪليل مطالبو ڪجهه به حاصل نٿو ڪري.
صلاح
اسين فوٽوگرافرن ۽ تصويرن جي استعمال ڪندڙن کي لائسنس، ڪميشننگ معاهدن، ۽ خلاف ورزي تي صلاح ڏيون ٿا، ۽ اسين ٻنهي طرفن ۾ عمل ڪريون ٿا. مهرباني ڪري رابطو ڪريو Law & More.
